जापानी प्रतिरक्षा विज्ञान (इम्युनोलोजी) का विशेषज्ञ Qing Li ले मानिसले रुख–बिरुवाको बीचमा समय बिताउँदा शरीरभित्र के परिवर्तन हुन्छ भन्ने विषयमा करिब दुई दशकसम्म अनुसन्धान गरे।
अनुसन्धानको नतिजा अपेक्षाभन्दा धेरै प्रभावशाली देखियो।
रुखहरूले फाइटोनसाइड्स (Phytoncides) भनिने प्राकृतिक वायुवाहित रासायनिक यौगिकहरू उत्सर्जन गर्छन्। मानिसले जंगलको स्वच्छ हावा सासमार्फत लिँदा तीमध्ये केही यौगिक रगतमा प्रवेश गर्न सक्छन्।
डा. छिङ लीको नेतृत्वमा गरिएको अनुसन्धानले जंगलमा समय बिताउँदा कोर्टिसोल (Cortisol) र एड्रेनालिन (Adrenaline) जस्ता तनावसँग सम्बन्धित हर्मोनको स्तर घट्न सक्ने देखाएको छ।
अनुसन्धानका अनुसार, जंगलबाट फर्किएपछि पनि प्रतिरक्षा प्रणालीमा भएका केही सकारात्मक परिवर्तनहरू केही दिनसम्म मापन गर्न सकिने अवस्थामा रहेका थिए।
एउटा प्रयोगमा अनुसन्धानकर्ताहरूले होटलका कोठाभित्र रुखबाट निकालिएका प्राकृतिक तेल (Tree Oils) फैलाएर परीक्षण गरेका थिए। त्यसबेला पनि समान प्रकारका प्रभाव देखिएको थियो, जसले ती प्राकृतिक रासायनिक यौगिकहरूको भूमिका हुन सक्ने संकेत गर्छ।
यद्यपि, यी यौगिकहरूले तनावका हर्मोनलाई प्रत्यक्ष रूपमा नष्ट गर्दैनन्, र जंगलमा हिँड्नु कुनै रोगको उपचार पनि होइन।
व्यायाम, स्वच्छ हावा, शान्त वातावरण तथा मानसिक उत्तेजना कम हुनुजस्ता अन्य कारणहरूले पनि यसमा योगदान पुर्याउन सक्छन्।
तर अनुसन्धानले एउटा महत्त्वपूर्ण संकेत दिएको छ—जंगलले केवल मन शान्त बनाउने मात्र होइन, रुख–बिरुवाबीच लिइने प्रत्येक सासले शरीरभरि सकारात्मक रासायनिक सन्देश प्रवाह गरिरहेको हुन सक्छ।
.
